Selecteer een pagina

Ik kan geen verhalen schrijven. Daarom schrijf ik niet. Ik kan alleen kort en krachtig mijn punt maken. Dat was wat één van jullie antwoordde op mijn vraag waarom je wél of niet schrijft.

Deze opmerking heeft mij geïnspireerd om 4 artikelen over dit onderwerp te schrijven.

Ik kan geen verhalen schrijven (1): gedeelde verantwoordelijkheid

De uitspraak “ik kan geen verhalen schrijven” voelde voor mij zo vertrouwd, zo herkenbaar! Ik moest meteen denken aan waar ik vroeger mee worstelde. Toen ik jong was, vroeg ik een keer aan mijn moeder: “Ik zie dat je altijd lange gesprekken hebt met mensen. Hoe doe je dat? Ik kan dat niet. Ik kan alleen korte gesprekken.” Mijn moeder had op dat moment geen bevredigend antwoord voor mij. Ze zei alleen: “Jawel, dat kun je wel.”

ik kan geen verhalen schrijvenIk voelde me verdrietig. Want ik wist wel beter. Al die keren dat gesprekken bij mij doodbloedden! Ik werd er niet goed van. Het maakte dat ik haast geen zin meer had om mensen te ontmoeten. Ik voelde me elke keer doodongelukkig. En na het gesprek met mijn moeder ook. Hoe kon het zijn dat het mij als enige in mijn omgeving niet lukte om lange gesprekken te voeren? En hoe kon het zijn dat mijn moeder dat niet zag? In de maanden en jaren erna voelde ik me niet alleen ongelukkig maar ook steeds meer opgelaten. Zeker als iemand me rechtstreeks aansprak. Ik denk dat je mijn wangen dan in een omtrek van tientallen meters kon zien oplichten. In Indonesië noemden ze me daarom altijd ‘pipi tomat’ (pipi= wang). En dus wilde ik het liefst onzichtbaar zijn en dat is waar ik me vervolgens bijna tot in perfectie in heb bekwaamd…

Het duurde vele jaren tot ik een oplossing vond die voor me werkte. Dat was toen een goede vriendin tegen mij zei: “Voor een goed gesprek zorg je altijd samen. Het is echt niet alleen jouw verantwoordelijkheid!” Wow! Dat bood een nieuw perspectief op deze zaak. Tot die tijd had ik me 100% verantwoordelijk gevoeld voor elk in mijn ogen mislukt gesprek. Ik kon wél hartstikke goed luisteren. Maar vervolgens zelf iets zeggen? Dat vond ik verschrikkelijk eng. Want wat als mijn reactie ervoor zorgde dat de ander niet meer verder wilde praten? Dan was dat – zo voelde ík dat in ieder geval – míjn schuld.

Ook voor het schrijven van verhalen wil ik je vragen om de verantwoordelijkheid te laten waar die hoort: ergens tussen jou en mij in. Je bent niet alleen! Ga maar na hoe het is als je een verhaal aan je partner, je kind, een goede vriend of vriendin vertelt. Je kijkt en voelt eigenlijk continu hoe de ander reageert. Is hij er nog bij? Vind ze het leuk of grappig? Een verhaal maak je dus echt samen.

MAAR, zul je nu terecht zeggen, een verhaal opschrijven is toch heel anders?! Natuurlijk, een verhaal schrijven is anders dan een verhaal vertellen! Dat klopt. Een verhaal schrijven is iets moeilijker want je krijgt niet continu en meteen feedback. En toch, in feite ben je, ook als je een verhaal schrijft, continu in gesprek met je lezer. Of dat zou je in ieder geval moeten zijn. Je moet je continu afvragen “Vind je het nog interessant? Heb je hier iets aan? Vind je het grappig?”. Schrijf je verhaal zo alsof je het live vertelt. Als je dat moeilijk vindt vertel het eerst aan iemand die je vertrouwt, neem het eventueel op en schrijf het dan pas op.

Een verhaal, dat maak je samen. Dat doe je niet alleen. Zelfs als je schrijft. Het is jouw taak om er alles aan te doen om onder het schrijven met mij in contact te blijven. Hoe ik vervolgens op je tekst reageer, daar ga jij niet meer over. Dat is mijn verantwoordelijkheid. En als ik als lezer het gevoel heb dat ik iets anders van je wil dan wat jij aan me geeft dan is het mijn verantwoordelijkheid om dat naar jou uit te spreken. Nou…. denk je nu misschien… ik weet het niet. Als jou mijn tekst niet bevalt dan ontvriend je mij, schrijf je je uit van mijn nieuwsbrief, … en dat wil ik niet. Nee, dat begrijp ik. En toch zal dat soms gebeuren. Maar dat is dan niet jouw schuld. Kennelijk is er dan even geen match tussen jullie.

Heb je hier iets aan? Laat je reactie hieronder achter. Ik kijk ernaar uit.

 

 

Zin in schrijven? Het kan!
Schrijf je nu in en ontvang direct mijn e-book.

e-book cover zo krijg je zin in schrijven

Mijn e-book "Zo krijg je zin in schrijven - meer energie, meer lezers, meer klanten!" heb ik speciaal voor jou geschreven.

 

Daarnaast stuur ik je iedere week inspiratie voor het schrijven van webteksten en blogs zodat jij (nog meer) succes met je bedrijf hebt.

 

PS: Je gegevens zijn veilig bij mij.